می‌دانم آدینه‌ای خواهی آمد،

كه سحرگاهانش سوای همه‌ی روزهاست.

خورشید شادمانه‌ترین طلوعش را خواهد كرد.

و دنیا رنگ دیگری خواهد گرفت.

چهار فصل یكی خواهند شد و در پیكر بهار به تو خوشامد خواهند گفت.

و جهان دوباره طعم محبّت و دوستی را خواهد چشید.

تو خواهی آمد، و تشنگی قرنها را فرو خواهی نشاند.

سؤالات مربوط به كتاب "شناخت امام زمان علیه‌السّلام"

1) حدیث زیر از كیست؟

"هر كس بمیرد و امام زمانش را نشناسد مانند كسی است كه در دوره جاهلیت مرده باشد."

2) مفهوم غیبت چیست؟ حدیثی از امام صادق علیه‌السّلام ذكر نمایید.

3) غیبت صغری چند سال بطول انجامید؟ نواب خاص امام زمان علیه‌السّلام را در دوره غیبت صغری نام ببرید.

4) سه پیامبر گرامی را نام ببرید كه مانند حضرت مهدی علیه‌السّلام دارای غیبت بوده‌اند.

5) دو علت غیبت را نام ببرید. علّت اصلی غیبت حضرت مهدی علیه‌السّلام چیست؟

6) در توقیع حضرت مهدی علیه‌السّلام نحوه بهره‌وری از ایشان در دوران غیبت مانند چه چیز بیان شده؟

7) حضرت مهدی علیه‌السّلام از نظر طول عمر با كدام پیامبر شباهت دارند؟ حدیثی از امام سجّاد علیه‌السّلام ذكر نمایید.

8) حدیث « افضل اعمال امّتی انتظار الفرج » از كیست و به چه معناست؟

9) اعمال ما چه اثری بر زمان ظهور حضرت مهدی علیه‌السّلام دارد؟

10) یكی از وظایف ما در این دوران، دعا برای سلامتی و ظهور حضرت مهدی علیه‌السّلام است. حدیثی از خود حضرت در این مورد ذكر نمایید.

غافل منشين که شد زمين معبر شاه         برخيز و ادب نما که قائم آمد. 

يا صاحب الزمان

سلام بر محبوب دل‌ها

مطلوب ديده‌ها

مقصود عالميان

سلام بر بهار جان‌ها

طراوت هستی

شادابی بخش روزگاران

سلام بر امام عالم و آدم

مولای انس و جان

يكتا نگار جهان

سلام بر اميد زندگی و مايه‌ی حيات

سلام بر مهدی

آنكه نام دل‌نشينش جان را معطر می‌كند

و ياد دل‌انگيزش روح را طراوت می‌بخشد

سلام بر تو ای ذخيره‌ی خاندان وحی

ای آخرين اميد

سالروز ميلادت را جشن می‌گيريم و يكديگر را غنچه‌های تهنيت نثار می‌كنيم و شكوفه‌های تحيّت می‌افشانيم.

   نه فقط بنده به ذات ازلی می نازد          ناشر حکم ولایت به ولی می نازد              

   گر بنازد به علی شیعه ندارد عجبی        عجب اینجاست خدا هم به علی می نازد   

   روز ولادت امیرالمومنین حضرت علی علیه السلام مبارک                                     

روز جمعه، روز حضرت صاحب الزمان علیه السلام و به نام آن جناب است و همان روزی است كه در آن روز ظهور خواهد فرمود. بگو در زیارت آن حضرت:‏

السَّلامُ عَلَیكَ یا حُجَّةَ اللَّهِ فِی أرْضِهِ ، السَّلامُ عَلَیكَ یا عَینَ اللَّهِ فِی خَلْقِهِ‏ ، السَّلاَمُ عَلَیكَ یا نُورَ اللَّهِ الَّذِی یهْتَدِی بِهِ الْمُهْتَدُونَ ، وَ یُفَرَّجُ بِهِ عَنِ الْمُؤْمِنِینَ‏ ، السَّلاَمُ عَلَیكَ أیـُّهَا الْمُهَذَّبُ الْخَائِفُ ، السَّلامُ عَلَیكَ أیـُّهَا الْوَلـِیُّ النَّاصِحُ‏ ، السَّلامُ عَلَیكَ یا سَفِینَةَ النَّجَاةِ ، السَّلامُ عَلَیكَ یا عَینَ الْحَیاةِ ، السَّلامُ عَلَیكَ صَلَّی اللَّهُ عَلَیكَ وَ عَلَی آلِ بَیتـِكَ الطَّیبِینَ الطّاهِرِینَ‏ ، السَّلامُ عَلَیكَ عَجَّلَ اللَّهُ لَكَ ما وَعَدَكَ مِنَ النَّصْرِ وَ ظُهُورِ الْأمْرِ ، السَّلاَمُ عَلَیكَ یا مَوْلاَی ، أنـَا مَوْلاكَ عَارِفٌ بِاُولاَكَ وَ اُخْراكَ ، أتَقَرَّبُ إِلَی اللَّهِ تَعَالَی بِكَ وَ بِآلِ بَیتِكَ ، وَ أَنْتَظِرُ ظُهُورَكَ وَ ظُهُورَ الْحَقِّ عَلَی یدَیكَ‏ ، وَ أسْاَلُ اللَّهَ أنْ یصَلِّی عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ، وَ أنْ یجْعَلَنِی مِنَ الْمُنْتَظِرِینَ لَكَ ، وَ التَّابِعِینَ وَ النَّاصِرِینَ لَكَ عَلَی أعْدَائِكَ ، وَ الْمُسْتَشْهَدِینَ بَینَ یدَیكَ ، فِی جُمْلَةِ أَوْلِیائِكَ‏ ، یا مَوْلاَی یا صَاحِبَ الزَّمَانِ ، صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیكَ وَ عَلَی آلِ بَیتِكَ ‏، هَذَا یوْمُ الْجُمُعَةِ ، وَ هُوَ یومُكَ الْمُتَوَقَّعُ فِیهِ ظُهُورُكَ ، وَ الْفَرَجُ فِیهِ لِلْمُؤْمِنِینَ عَلَی یدَیكَ ، وَ قَتْلُ الْكَافِرِینَ بِسَیفِكَ‏ ، وَ أنَا یا مَوْلاَی ، فِیهِ ضَیفُكَ وَ جَارُكَ ، وَ أَنْتَ یا مَوْلاَی ،  كَرِیمٌ مِنْ أَوْلاَدِ الْكِرَامِ ، وَ مَأْمُورٌ بِالضِّیافَةِ وَ الْإِجَارَةِ ، فَاَضِفْنِی وَ أجِرْنِی صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیكَ وَ عَلَی أهْلِ بَیتِكَ الطَّاهِرِینَ‏

سلام بر تو ای حجت خدا در همه روی زمین. سلام بر تو ای مظهر خدا در میان خلق.

 سلام بر تو ای نور خدا كه به این نور، اهل هدایت به حق هدایت می‏یابند و به این نور، فرج برای اهل ایمان حاصل می‏شود. سلام بر تو ای پاكیزه جانِ از ترس پنهان. سلام بر تو ای ولی الله ناصح مردم.

 سلام بر تو باد ای كشتی نجات خلق. سلام بر تو ای سرچشمه آب زندگانی.

 سلام بر تو باد، درود خدا بر تو و بر خاندان تو كه همه خوبان و پاكان عالمند.

 سلام بر تو باد، خدا آن وعده نصرت و ظهور سلطنت كه تو را وعده داده بزودی مقرر فرماید.

 سلام بر تو باد ای مولای من، منم غلام تو و دوستدار تو و شناسای مقام اول و آخر شما (از پیغمبر «ص» تا امام زمان «ع» )

 بواسطه تو به درگاه خدا تقرب می‏جویم و به انتظار ظهور تو و ظهور سلطنت حق بر دست قدرت تو می‏باشم و از خدا درخواست می‏كنم كه درود فرستد بر محمد و آل محمد  و مرا از منتظران تو و از پیروان و یاری كنندگان تو بر علیه دشمنانت قرار دهد و از جمله دوستانی كه به فیض شهادت در ركاب تو می‏رسند بگرداند.  ای مولای من ای صاحب الزمان درود خدا بر تو باد و بر آل بیت تو.

 این روز جمعه است كه متعلق به توست كه در این روز همه انتظار تو را دارند و فرج و فتح برای اهل ایمان به دست شما و قتل و هلاكت كفار به شمشیر توست.

 و من ای مولایم در این روز مهمان تو و در پناه توام و تو مولای كریم و از خاندان كرم و بزرگواری هستی و از جانب خدا مأمور به مهمان نوازی و پناه دادن خلقی.

پس مرا به مهمانی بپذیر و در جوار خود پناه ده. درودهای خدا بر تو و بر خاندان تو باد كه همه از پاكان عالمند.

دوباره پای گنهکارم به بزم عشق تو واگشته

سرم به زير شکسته دل ، دو ديده پر زحيا گشته

   زقطره قطر اشک من ببين که بوی تو می آيد

دو دست خسته و لرزانم به سمت و سوی تو می آيد

   مولا !

   گرچه نا لايقيم ولی سعادت ميزبانيت را به ما هديه کن ،

   هرچند عرش الهی جايگاه توست

                                     و قدوم نازنينت بوسه گاه فرشتگان ،

ظهور مولا

وقتی شراره عشقت، سينه ام را می سوزاند چهره ملتهبم گويای آتش درون می شود .

درد دل باز نمی گويم اما صورت افروخته را چه كنم ؟

چشم به انتهای بی انتهای افق می دوزم اما اشك جاری را چه كنم ؟

لب به شكايت و افسوس نمی گشايم اما آه را گريزی نيست .

حديث دلبريت را با خود مكرر به نجوا نشسته ام

و اينك سكوت شبهای بی تو را چه كنم ؟

همه دريا می شوم ،آرام و با قرار

                        اما موج كه نه طوفان محبتت را چه كنم ؟

صبر و انتظار را مهمان قلبم می كنم

                        خدايا تپشهای بی امان و منتظرش را چه چاره سازم ؟

هر چه می خواهم روايت عشق را به زير خاكستر فراموشی نهم ،        

                        به يك نسيم دوباره در آن می دمی

زبانه می كشم ،می سوزم و در اين ميان ، مدعيان به رقص مرگ من خوب می خندند.

اگر آمده ای آتشم زنی ، نيمه راهم وامگذار

                        اگر به تماشای هجرانت به وصال آمده ای                  

                                                ار آئينه نگاهم مكن

درد را كه خود داده ای

طبيبا درمان زچه رو به فردا می گذاری ؟

بذريست كه خود كاشته ای ،

آبياری خاك تشنه را چرا تاخير می كنی ؟

وعده ديدارم اگرم می دهی ،

ترحم به آشفتگان تو به تعجيل كن .

حال حضور می دهی  اما رخصت ديدار نه

                        آخر اين دركدام قاموس عشق نگاشته است ؟

اذن زيارت می دهی و بار عام نمی دهی

                        اين به كدامين درگاه پادشهان رسم بوده است ؟

اشك شوقم می باری و چشم ديدار نمی دهی

            پروانه را نور نشان می دهی و شعله را دور نگه می داری ؟

                                    مگر نه اينكه پروانه را سوختن منتهای آرزوست .

هياهو به قلب می دهی و مهرسكوت به لب می زنی ام.

آخر اين درد را چگونه فرياد كنم ؟

خورشيد می شوی و ابر را مهمان می كنی

                        پس بگو روزهای بی آفتاب را چه كنم ؟…